تعطیلات خود را چگونه گذرانده اید. نوروز 97

سلام و درود و تبریک به مناسبت رسیدن سال نو و آرزوی داشتن سالی پر از اتفاقا قشنگ و پر از رنگ های زیبا

امسال تحویل سال رو هم در تهران و در کنار خانواده ی اینجانب سپری نمودیم و بعد از خردن شام در خانه ی پدر جانمان چیزی نگذشته بود که اولین بازدید عید را عمو اینا به خونه ی بابا اینا اومدن و این شد افتتاحیه عید دیدنی های ما. آن شب رو تا دیر وقت در کنار هم ماندیم و ساعت های 1 بود که رفتیم خونه و من تازه شروع کردم به جمع و جور کردن وسایل برای سفر مان به شمال.

از اول فروردین مهمان مادر شوهر جان بودیم و آراد من هم کلی خوشحال از اینکه میتواند از این همه آب و هوا و زیبایی لذت ببرد و تا تونست به بازی گذروند و حسابی حالش رو برد. برنامه ی ضبط شده ی پسرم رو هم روز 3 عید نشون داد که من خونه نبودم و به اتفاق خواهرشوهر و جاری جان رفته بودیم عروسی و همسر جان و آرادی در منزل مشغول تماشا بودند و همگی کیف کردند و این وسط مادر شوهر یه عالمه قربون صدقه ی نوه اش و پدر شوهر جان و عمو و پسر عمه و .... که جای خود داشت. کلاً همه جا تو ی وستلات حرف از پسرمان بود البته در پی تبلیغ های شوهر عمه جانش و عموش که حرف اول رو میزنه.  امسال خدا هم حسابی یاری کرد و هوایی داشت شمال که اینجانب در طول 32 سال عمری که از خدا گرفته ام نمونه اش را ندیدم و سخن کوتاه که همه چیز دست به دست هم داده بود تا گل پسرمان نهایت استفاده رو بکنه دو سه روز اول رو چون فاطمه نبود تنهایی و کلاً تو حیاط و باغ و البته با شوهر جان حسابی مشغول بود تا جایی که به زور میومد خونه برای خوردن غذا و آب. این وسطا همسر جان دو روز رو برگشت تهران و مابقی در کنار ما بود.

یه سفر 5 روزه هم به ییلاق داشتیم که همچین هوایی از اونجا بعید بود در عید طبق گفته های عزیز جان واقعا محشر بود و همه  ی نوادگان عزیز و فرزندان اونجا جمع بودند و واسه همین به آرادی کلی خوش میگذشت و هر بازی که میخواست با بچه ها کرد و حالش رو برد. ما هم که بی نصیب نبودیم و از وسطی و والیبال و دست رشته و .... تا تونستیم بازی کردیم البته من نکردما فقط تماشاچی بودم . از گشت و گذار ها بگم که یه روزش رو به روستای زیارتی و سیاحتی طالشکول رفتیم و سه تا ماشین اون روز به قدری با بچه ها خندیدیم و لذت بردیم که وصفش رو اینجا نمیشه گفت. یه روز هم رفتیم شاه شهیدان. یه روز هم مشغول پیاده روی در کوه های اطراف و سخن کوتاه که حسابی به همه خوش گذشت.

پنجشنبه هم من و همسر جان از ییلاق برگشتیم خدمت خانواده ی  شوهر و این بار آرادی با فاطمه حسابی مشغول بود و بازی میکرد از اول صبح میرفتن و تا ساعت 8 شب به زور میاوردیمشون خونه تا یه کمی آب و دونی بخورن تا این حد پیش رفته بود که کلاً با من و همسرجان کاری نداشت و ما هرجا میخواستیم بریم آراد نمیومد و میگفت من خونه میمونم و بازی میکنم. ما هم از فرصت استفاده کردیم و به اتفاق همسر گشتی در ساحل رودسر زدیم و دلی از عزا در آوردیم. خلاصه هر جا رفتیم بدون پسرمان بود.

13 به در امسال هم در کنار خانواده شوهر جان سپری شد و همگی با هم رفتیم به روستای دوران کودکی همسر و هر چند خبری از هیچ انسانی نبود و مثل یه جای بکر که تا حالا هیچکس نرفته ولی عالی بود و باعث شد تا کلی از خاطرات دوران کودکی زنده بشه. خلاصه اینکه تعطیلات امسال هم تموم شد و دوباره روز از نو روزی از نو

گوشه ای از زیبایی های وصف نشدنی طبیعت در دوربین من

با آرزوی سالی پر از اتفاقات قشنگ و زیبا برای همه